Η σοφία του κόσμου

     Η σοφία του κόσμου 

                               Το πιο πολύτιμο είναι το εφήμερο 

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένας βασιλιάς που μια μέρα μάζεψε όλους τους σοφούς και τους είπε: 

     Και εκείνοι σκέφτηκαν, διαβουλεύτηκαν, συμφώνησαν, διαφώνησαν και κουβέντιασαν για καιρό, ώσπου κάποτε κατέληξαν σ’ ένα κατάλογο βιβλίων και γέμισαν το πιο μικρό δωμάτιο του παλατιού με τόμους από το πάτωμα ως το ταβάνι, που είχαν όλη τη σοφία όλη του κόσμου. 

     Όμως, ο βασιλιάς βρήκε πως ήτανε πολλά όλα εκείνα τα βιβλία.  

     Και οι σοφοί σκέφτηκαν και διαβουλεύτηκαν. Και μετά συμφώνησαν και ύστερα διαφώνησαν και κατέληξαν, μετά από πολύ καιρό, σ’ ένα μονάχα βιβλίο. 

     Όμως είχανε περάσει τα χρόνια κι όταν ο βασιλιάς πήρα στα χέρια του το βιβλίο που περιείχε πυκνή πυκνή όλη τη σοφία του κόσμου, τους είπε: 

-Είναι πολύ μεγάλο. Δεν προλαβαίνω να το μελετήσω, όπως θα ήθελα. Θέλω να βάλετε όλη τη σοφία του κόσμου μονάχα σ’ ένα κεφάλαιο. 

    Και οι σοφοί ξανασκέφτηκαν και ξαναδιαβουλεύτηκαν και ξανασυμφώνησαν και ξαναδιαφώνησαν  και κατέληξαν σε λίγες μόνο σελίδες που έκρυβαν μέσα τους όλη τη σοφία του κόσμου. 

Όμως, ο βασιλιάς ήταν πια πολύ γέρος και πολύ άρρωστος. Όλη μέρα , η ανημπόρια τον κρατούσε καρφωμένο στο κρεβάτι, κι όλη νύχτα φτεροκοπούσε τριγύρω του ο θάνατος. Έτσι, όταν ο πιο σοφός απ’ τους σοφούς παρουσιάστηκε μπροστά του για να του παραδώσει τις λίγες σελίδες με όλη τη σοφία του κόσμου, ο βασιλιάς του είπε: